بانوی من  سلام

محبتی که از شما دیدم و عنایتی که شما در حق من حقیر انجام دادید و بزرگواریی که برای من روسیاه  متقبل شدید هرگز از یاد و خاطره من نخواهد رفت . تا جان دارم دوستتان دارم و تا نفس می کشم با تمام وجودم فریاد میزنم :

بانوی من و خواهر عزیز امام رضای  من دوستتان دارم

به بیت النور تو مسرور گشتم          

     به میلاد گلت مبرور گشتم

 به دنیا آمدی بانوی خوبم             

      به این لطف خدا مشکور گشتم

 گل عشقت به قلبم غنچه کرده     

      ز هر چه غیر تو من دور گشتم

 

 

عزیزی و به قلبم خانه کردی              

   به مهمانداریت من نور گشتم

 

 

کریمان را یکایک سروری تو               

 به این فضل و کرم منصور گشتم

 

 

چرا دنیا نداند من چگونه                 

      به لطف خاص تو معمور گشتم؟

 

 

الا معصومه موسی الرضائی            

     به این دلدادگی مغرور گشتم

 

 

خدا داند که در شبهای غربت             

    به سینای حریمت طور گشتم

 

 

به یمن پاکی و فیض حضورت       

       ز هر آلودگی من دور گشتم

 

 

به روز جشن میلاد شریفت            

       ز عشق غیر تو مستور گشتم

 

 

برای نشر نیکیها و لطفت                 

    ز سوی حضرتت مامور گشتم

 

شدم مدیون تو بانوی خوبم         

        ز دنیای دنی منفور گشتم