……وقتی از سر اتفاق ودر حال تماشای برنامه های تلویزیون به صحنه ای نگریستم که خبرنگار صدا و سیما ، تصاویر مربوط به ثبت نام داوطلبان نمایندگی مجلس شورای اسلامی در 4 سال پیش را از طریق گوشی موبایل خود به برخی شهروندان تهرانی نشان می داد و با اشاره ها و کنایه های ویژه خود ، آن شهروند از همه جا بی خبر را( که اتفاقا همشهری همان کاندیدای نمایش داده شده در گوشی موبایل است) به تمسخر می گرفت هرگز باور نمی کردم که روزی غیرت و حمیت ایرانی اینگونه در رسانه ملی به تمسخر گرفته شود . ……اگر شهروندی به هر دلیل قادر به سخن گفتن به زبانی شیوا نیست ویا در بیان عقایدش از کلمات ثقیل بهره نمی برد باید مورد استهزاء رسانه ملی قرار بگیرد ؟ آیا به سخره گرفتن این کاندیداها که قادر به بیان برنامه های خود نبودند در اولویت قرار داشت یا به استهزاء گرفتن آنها که به خوبی از عهده بیان برنامه های رنگارنگ خود برآمدند و با هزار عوامفریبی و به نام ملت و به بهانه حقوق ملت چهار سال متوالی بر کرسی نمایندگی جلوس کردند و جز خود و خویشانشان را از اهالی این سرزمین به حساب نیاوردند ؟ ……چرا به ثبت نام این شهروندان از این زاویه نگریسته نمی شود که آنها به دلیل اهمالها و کم کاریهایی که دیده اند علیرغم میل باطنی خود ، ثبت نام در انتخابات را وظیفه ای انسانی دیده اند تا به زبان بی زبانی به برخی مسوولان بفهمانند که " ما با همه بی سوادی خود کاندیدا شده ایم ، شما که باصطلاح از تحصیلات عالیه و کمالات پر بهره اید چرا ما را از یاد برده اید" ؟ مگر ثبت نام و شرکت در انتخابات و تلاش برای کسب وکالت هزاران نفر از شهروندان حقی است که بتوان به راحتی آن را از شهروندی سلب کرد و یا او را به دلیل حضور در ستاد انتخابات به تمسخر گرفت و فیلم ثبت نام او را به شهروندان دیگر نمایش داد و از آن گزارشی بظاهر اجتماعی و البته با چاشنی تمسخر و استهزاء آنهم از زبان خود شهروندان تهیه کرد ؟ عمق فاجعه آنجاست که گوینده خبر ، شب قبل از بینندگان در خواست می کند که حتما گزارش شب آینده را ملاحظه کنند. سوال من اینست که قیافه افرادی که از طریق گوشی موبایل مورد استهزاء قرار گرفتند به قاطبه مردم ایران شبیه تر بود یا قیافه برخی نمایندگانی که پس از گذشت چهار سال چنان از درون و بیرون رنگ عوض می کنند که دیگر کوچکترین شباهتی" چه در گفتار و چه در کردار" به عامه مردم ندارند ؟ گویا خبرنگار محترم در طول دوره خبرنگاری به دفتر برخی نمایندگان ( ظاهرا ) مردمی سر نزده است . شاید اگر یک بار در دفتر شخصی برخی از آنان حاضر می شد ملاحظه می کرد که بیش از 90 در صد سخنانی که در آن مکان ( محل رفع مشکلات مردم ) رد و بدل می شود مباحث مربوط به قرار دادهای اقتصادی و مذاکره های تجاری و سخنانی از این دست است و کمترین اشاره ای به مشکلات مردم در بسیاری از این دفاتر نشده و نمی شود . هرگز فراموش نمی کنم ایامی را که نزدیکیهای سال جدید برای مصاحبه با نمایندگان به مجلس رفتم و هنگامی که در راهروهای مجلس قدم میزدم بیشتر سخنانی که از نمایندگان می شنیدم صحبتهایی از جنس خرید بلیط سفر خارج از کشور و رزرو هتل برای ایام نوروز بود و من در همان حال ، پیرامون خود افراد بسیاری را می شناختم که در مخارج روزانه خود نیز معطل مانده اند چه رسد به تدارک عید و خرید بلیط و ….. اگر مسوولین و دست اندرکاران وزارت کشور نگران افزایش هزینه ها به دلیل ثبت نام خیل عظیم شهروندان و هزینه های مربوط به گزینش آنان هستند مسلم بدانند ورود افرادی که ظاهرا ادعای مردمی بودن داشته و به محض ورود به مجلس بدنبال زدو بند های سیاسی واقتصادی و کسب منافع شخصی خود هستند خسارتهای مادی و معنوی به مراتب بیشتری بر پیکره ملت وارد خواهد آورد . کاش خبر نگار محترم به جای به استهزاء گرفتن کاندیداهای نمایندگی مجلس ،به سراغ افرادی که دوران نمایندگیشان رو به اتمام است میرفت و تنها از ظاهر و سر و ضع زندگیشان فیلمی کوتاه می گرفت تا شباهتشان به قاطبه مردم را به قضاوت افکار عمومی بگذارد . مسلم بدانید خطر شهروندی که از انواع ترفندهای کلامی برای فریب مخاطب آگاهی ندارد بسیار کمتر از فردی است که پس از چهار سال حضور در عرصه های سیاسی به انواع روشهای حیله گری برای عوامفریبی مسلط شده و از هر وسیله ای ( تبلیغ دروغین ، توزیع پول و خوراک بین مردم و وعده پست و منصب ) برای کسب کرسی نمایندگی برای چهار سال دیگر بهره می برد . پر واضح است که سخن من شامل آن دسته از نمایندگان شریفی نمی شود که در طول چهار سال نمایندگی هرگز به منافع شخصی خود و نزدیکانشان نیاندیشیده اند و جزبه خدمت خالصانه به مردم و کسب رضای الهی به چیز دیگری اهمیت نداده اند . به قول استاد فرزانه حسن رحیم پور ازغدی که خوش می گفت : " مسوولان حکومتی به دلیل حساسیت کارشان یا بهشتی بهشتی هستند و یا جهنمی جهنمی …… "